Explaining the meaning of “Clear Arabic Language” (Arabic: لسان عربیّ مبین) in the Holy Quran according to the opinions of the commentators (the scholars who interpret the Holy Book of Quran) and the semantic functions of the words is the main issue of this research. Differences of opinion of commentators (Arabic: مفسّر; plural: Arabic: مفسّرون, Romanized: mufassirūn) and citing their views for different reasons necessitated this research. The present article has been studied and evaluated the opinions of the commentators in interpreting the verse and considers their views about “Clear Arabic Language” (Arabic: لسان عربیّ مبین) in four parts. These include: Taḥaddī (Arabic: تحدّی, The Quranic Challenge), the language of the audience and the place of revelation, the honor and capacities of the Arabic language, the eloquence and explicitness of the specific language of the Qur'an. The results of the research show that the “Clear Arabic Language” beyond the opinions of the commentators is a common understanding that has revealed the superhuman language of revelation through human conversational style and considered the universal characteristics, transhumanism, transhistorical of the Holy Book of Quran while considering the conditions and understanding of the audience. Paying attention to the Quranic meaning of related words and narrations as well as Saussure’s linguistic point of view can confirm the recent meaning.

زمینه و هدف: اشتمال جنگها و سفینه ‎ها بر اشعار شاعران مختلف که بعضی گمنام و ناشناسند، علاوه بر آنکه این آثار را همردۀ دیوانها و تذکره ها و تاریخ ادبیاتها قرار داده است، نشان دهندۀ ذائقه ادبی مردم در زمان فراهم آمدنشان است. به همین جهت سفینه های شعری از منابع مهم تصحیح دیوان شاعران به حساب می آیند. یکی از این جنگها، جنگ اشعار شمارۀ 3423 کتابخانۀ ملی فرانسه است که بوسیلۀ کاتبان متعدد در فاصلۀ قرن نهم تا سیزدهم هجری فراهم آمده است. در این پژوهش مهمترین ویژگیهای این جنگ مورد بررسی قرار گرفته است. روش مطالعه: تحقیق حاضر پژوهشی نظری است که به شیوۀ اسنادی تطبیقی انجام شده است. جامعهۀ موردمطالعه دستنوشتۀ جنگ اشعار شمارۀ 3423 کتابخانۀ ملی فرانسه در پاریس، معتبرترین دیوانهای اشعار شاعرانی که از آنها در این اثر شعر درج شده و تذکره ها و تاریخ ادبیاتهای چاپ شده است. بدین معنی که بمنظور دست یافتن به یافته های بیشتر که بیانگر ارزش ادبی این جنگ است، مقایسه ای تطبیقی میان ابیات این جنگ و دیوانها، تاریخ ادبیاتها و تذکره ها صورت گرفته است. یافته ها: در گردآوری این جنگ بیش از هشت کاتب نقش داشته اند. بررسی اشعار موجود در این اثر نشان میدهد که قریب به یک سوم اشعار این جنگ، نویافته است و گزینشهای نو، معرفی شاعران ناشناس و کمترشناخته شده و ابهام زدایی و اصلاح برخی ابیات بر ارزش این مجموعه افزوده است. اشعار موجود در این جنگ بیانگر علاقۀ شعری کاتبان این عهد و میزان شهرت شاعران در قرن نهم است. نتیجه گیری: جمع آوری این جنگ بوسیلۀ کاتبان متعدد، موجب افزایش میزان اشعار نویافته شده است. علاوه براین بررسی اشعار این جنگ نشان میدهد شعر شاعران بنامی چون حافظ، مولوی، سعدی، سنایی، انوری، و خاقانی در قرن نهم همچنان مورد پسند مردم بوده است. علاوه براین اشعار ابن یمین فریومدی و قاضی نظام الدین اصفهانی که از شاعران متأخر این جنگند، در قرن نهم از شهرت قابل توجهی برخوردار بوده است. گزینشهای نو از دیوان شاعران متقدم و متأخر در این اثر موجب افزایش غنای معنایی و رفع ابهام و اصلاح برخی ابیات در دیوانها و تذکره های چاپی شده است.

Every single word and sentence of eloquent words have been selected and arranged in a purposeful and logical way. The Quranic researchers have sought to discover the way of relation and the philosophy of the arrangement (order and formation) of the Qur'anic verses since the Quran is the most eloquent word. The process (semantic relations) is also defined in this way in order to provide a simple understanding of how the verses of the Qur'anic chapters are related. The content of each sura is divided into several semantic domains and the relationship between these relations is examined based on this new process. In this paper, the process (semantic relations) is adapted to the two suras (Arabic: سورة, chapters) of Ash-Shams (Arabic: الشمس) and al-Layl (Arabic: اللیل) in a descriptive analytical method to find an answer to the question of how the application of the process of semantic relations leads to the discovery of the textual coherence of Suras Ash-Shams and al-Layl. Finally, it is concluded that there is a central semantic relation in each of these two surahs that the rest of the relations are arranged in different methods of expressing in order to prove or believability and better understanding of that central meaning.

چکیده عربی:قد تتجلّی الهویّة الثقافیة فی مجموعة خصائص لجماعة بشریة تربط بینهم أواصر عدّة کالتاریخ المشترک، والمیزات الاجتماعیة، والدین، واللغة. إلخ. ولیس هناک ثقافة إلّا وهی تمثّل هویّتها بأدوات وأسالیب مختلفة. والتمثیل هو الذی یعطی لجماعة ما صورة عن نفسها وعن غیرها، وهو الذی یصنع لهذه الجماعة معادلاً لما یسمی فی علم السرد بــ "الهویّة السردیّة". ولقد اقتضت تجربة آداب ما بعد الحقبة الاستعماریّة، وجودَ علاقة فعّالة بین المستعمِر و المستعمَر، تقوم علی مبدأ الخضوع ثمّ التبعیّة، وإنّها عبارة عن تشویه ثقافی یرید قمع الهویّة علی وعی أو من دون وعی لها. وقد انشغل الکاتب العربی الذی کابد هذه التجربة، انشغالاً إبداعیاً وجمالیاً، حاول عبر الکتابة والتفکیر والتخیّل أن یقدّم مختلف أوجه هذه التجربة بکل قسوتها. وحاول تمثیلها فی إطار الظاهرة الاستعماریّة التی استمرت فی صورة ما بعد الاستعمار، وهی الصورة التی أرادت من الهویّة القطیعة مع ماضیها وإدراجها فی سباق عالمی مُعَولم یقوم علی منافسة ثقافیّة قبل أن یقوم علی منافسة عسکریة أو اقتصادیة. وقد جاءت روایة "شیکاجو"، لعلاء الأسوانی آخذة ظاهرة الاغتراب والهجرة أفقاً للاطلاع علی جملة من هذه التجارب التی عاشتها أو رصدتها شخصیّات الروایة. فوجدناها تتحدّث عن المفارقة الغریبة واللاأخلاقیّة بین الأنا الشرقی والآخر الغربی، وذلک عبر عملیات وسیاسات الهویّة التی تنتج جدلیّة شبیهة بعلاقة العبد والسید، ذلک لکی تبرز لنا کیف یمکن للشخصیّة السردیّة أن تتحوّل من کائن فاعل إلی کیان مفعول به. چکیده فارسی:هویت فرهنگی در قالب ویژگی های بشری قابل بازنمایی است، ویژگی هایی که می توانند میان اعضای یک جامعه پیوندهای متعددی را ایجاد کنند. از جمله این پیوندها: تاریخ مشترک، ویژگی های اجتماعی، دین، زبان و غیره است. از جهتی دیگر هیچ فرهنگی امکان بروز نمی یابد مگر آنکه هویت خود را با استفاده از برخی ابزارها و از مدخل برخی روش ها بازنمایی کند. منظور از بازنمایی آن تصویری است که گروهی از انسانها از خود و دیگران عرضه می کنند. این بازنمایی تا جایی پیش می رود که معادلی تحت عنوان "هویت روایتی" به خود می گیرد. در این بین، ادبیات پسا استعماری وجود رابطه ای مستمر میان استعمارکننده و استعمارشونده را تجربه کرده است. رابطه ای که قائم بر اصل کرنش و وابستگی بوده است. اصلی که قبل از هر چیز خواهان سرکوب هویت ها، چه خودآگاه و چه ناخودآگاه شده است. نویسندگان عرب این تجربه ها را به خوبی لمس کرده اند و در پی آن سعی داشته اند تا آن را در چارچوب تجربه های استعماری و پسا استعماری ترسیم کنند. این تصویرها اساسا در پی قطع ساختن ارتباط هویت ها با گذشته خود بوده تا آنها را در مسابقه نابرابر جهانی سازی گرفتار کنند. مسابقه ای که به رقابت فرهنگی بیش از رقابت اقتصادی و نظامی بها می دهد. از میان این آثار، رمان "شیکاگو" نوشته علاء اسوانی، از مدخل مهاجرت و پدیده آوارگی فضایی را ایجاد کرده است که در آن تجربه های پسااستعماری شخصیت ها را بازگو کند. می بینیم که چگونه این رمان مفارقت های غیراخلاقی و ضدانسانی میان من شرقی و دیگری غربی را روایت می کند، امری که از مجرای سیاستهای هویت سازی رابطه سرور و بنده را رقم زده است. به این ترتیب این رمان برای ما بازگو می کند که چگونه یک موجود فاعل (مستقل) به یک موجود منفعل (وابسته) تبدیل می شود.

مسأله مدل­ سازی و بازشناسی دست­ نوشته شباهت بسیار زیادی به مسأله مدل ­ سازی و بازشناسی گفتار دارد. به همین علت می ­ توان از رویکردهای به کار گرفته شده برای مسأله بازشناسی گفتار با اندکی تغییر در مراحل ابتدایی آن مانند استخراج ویژگی، برای بازشناسی دست ­ نوشته نیز بهره برد. با گسترش رویکردهای ترکیبی HMM-DNN و استفاده از توابع هدف دنباله ­ ای مانند MMI پیشرفت ­ های قابل توجهی در حوزه بازشناسی گفتار حاصل شده است. این مقاله با استفاده از نرم­ افزار متن­ باز KALDI، که شهرت اصلی آن در حوزه بازشناسی گفتار و همچنین به کارگیری آخرین مدل­ های ترکیبی ارائه شده در آن، به کمک روش افزایش داده مدلی برای بازشناسی دست ­ نوشته عربی ارائه داده است. این پژوهش بر روی دادگان KHATT انجام شده که نرخ خطای بازشناسی واژه را بر روی این دادگان به میزان 32/7 درصد مطلق کاهش داده است.

لطفا برای مشاهده چکیده فارسی و عربی به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

تعتبر الحریة من أهمّ المبادئ التی ارتکزت علیها الوجودیة؛ فهی توحّد بین الإنسان والحریة، وتعتقد أن لا إنسان بلا حریة، فتجعل منه ذا حریة مطلقة، دون أن تؤدّی إلی الفوضویة. إنّ روایات سهیل إدریس، والذی یعدّ من أبرز مروّجی الوجودیة فی الأدب العربی، قد عکست کثیرا من المبادئ الوجودیة، بحیث تعتبر منطلقا هامّا لنشر الوجودیة کفلسفة ذات لغة معقدّة بین الناس عن طریق لغة أدبیة. وروایة "أصابعنا التی تحترق"- کآخر حلقة فی ثلاثیته- قد قدّمت نموذجا عن البطل الوجودی الذی ینادی بأهمّ الشعار الوجودی نتیجة حاجة الإنسان العربی الماسة إلیه وهو الحریة. والحریة الوجودیة قد شغلت مساحة واسعة من هذه الروایة. إنّ هذه الدراسة قد تولّت من خلال المنهج الوصفی- التحلیلی مهمة دراسة الحریة الوجودیة ومیزاتها فی هذه الروایة. فالنتائج تدلّ علی أنّ هذه الحریة توصف دائما بالمطلقة، والبطل یرفض کلّ ما یخالف هذا الإطلاق، ویصاحبه القلق نتیجة ممارسته للحریة المطلقة، والمسؤولیة هی التی تحول دون أن تنتهی هذه الحریة المطلقة إلی الفوضویة.

پس از واقعه عاشورا و شهادت جانسوز سیدالشهداء و یاران باوفایش در سال 61 هجری قمری، ادیبان و شاعران بسیاری در سوگ قهرمانان شهید کربلا و تجلیل نهضت عاشورا، شاهکارهای ادبی خلق کردند. یکی از شخصیت های گرانقدر عاشورا، دختر خردسال امام حسین(ع)، حضرت رقیه(س) است که با وجود سن کم، شورشی عظیم در دل عاشقان و عارفان افکنده است. در دوران معاصر درباره این دردانه امام حسین(ع) اشعار و آثار ادبی ارزنده ای نگاشته شده است. مقاله حاضر به معرفی رمان یومیات طفله من کربلاء و واکاوی سیمای امام حسین(ع) در آن پرداخته است. این رمان اثر نویسنده توانمند لبنانی رجاء محمد بیطار است که سعی کرده در قالب ادبی و با اسلوب داستانی، روایتی جذاب از زمانه و زندگی حضرت رقیه(س) و حوادث روزهای منتهی به عاشورای سال 61 هجری ارائه دهد. یافته های پژوهش نشان از این دارد که نویسنده سعی کرده در خلال روایت وقایع مختلف و با زبان کودکانه حضرت رقیه(س) ، فضائل متعدد امام حسین(ع) از جمله مهربانی نسبت به خلق، بخشندگی و دستگیری از نیازمندان، جوانمردی و ایثار، قداست و طهارت، انسان دوستی و شرافت و مانند آنها را به تصویر بکشد و امام(ع) را برای نسل نوجوان و جوان به عنوان پیشوای الهی و الگوی انسان کامل و محبوب معرفی کند.